کائوری برای مسابقه ویولن، کوسهای را به عنوان همراهنوازش روی صحنه میبرد؛ جایی که نظم خشک پیانوی او با آزادی و جسارت کائوری برخورد میکند. فشار گذشته و ترس از نواختن، اجرای ساده را به لحظهای نفسگیر تبدیل میکند.
