کویوکی با مرور تنهایی و زخم‌های خانوادگی‌اش، به نگرانی‌های یوتا درباره جایگاهش در خانه نزدیک‌تر می‌شود. گفت‌وگوی صادقانه آن‌ها بعد از مدرسه، تصویری آرام از فشارهای پنهان نوجوانی و نیاز به فهمیده‌شدن می‌سازد.